Zamek Krapkowicki stanowi budowlę poźnorenesansową. Jego najdawniejsze losy nikną wpomroku dziejów znajdujących sweodbicie w legendach. Jego znaczenie dla miasta wzrasta w chwili, gdy staje się własnością Redernów. Jego budowę zakończono w 1678 roku, a w ich posiadaniu zanjdował się do roku 1775, kiedy to przeszedł na własność Haugwitzów. Ponieważ zamek nie był ich siedzibą mieszkalną, nie troszczyli się specjalnie o niego.

Zamek otmęcki powstał prawdopodobnie już w XII wieku. Istnienie w tym miejscu wcześniej jakiegoś zamku jestprawdopodobne z uwagi na szczególną lokalizację wzniesienia i jego naturalny charakter obronny. Najstarsze jego mury pochodzą z XVI wieku. Pożyczka udzielona cesarzowi Ferdynadowi spowodowała przejście Krapkowic i Górażdży w posiadanie Joachima Buchty, właściciela Otmętu. W 1723 roku wieża zamkowa zostaje sprzedana miejscowemu kościołowi. Kolejni właściciele stają się posiadaczami dóbr otmęckich do roku 1930, kiedy to hrabia Spondek sprzedał je Tomaszowi Bacie, właścicielowi wybudowanego na tym terenie zakładu obuwniczego. Zamek otmęcki stanowi aktualnie ruinę.

Wieża bramy górnej zbudowana w drugiejpołowie XIV wieku, przebudowana około 1580 roku. Odnowieniegotycko-renesansowe. Murowana z kamienia łamanego, attyka z cegły, częściowo otynkowana. Prostokątna, trójkondygnacyjna. W górnej części znajdują się prostokątne okienka częściowo zabudowane.

Kościół św. Mikołaja - pochodzi z XIV wieku wzmiankowany w 1330 roku - posiadabudowę romańską zpóźniej dokonanymi zmianami. W 1401 roku dobudowano do kościoła kaplicę zwaną różańcową, a w 1425 roku drugą kaplicę - św. Anny. W XIV wieku w mieście przeważali protestanci, kościół i duchowni byli także tego wyznania. Kościół rozbudowują Redernowie. W początkach XVII wieku usunięto duchownych protestanckich, a sprowadzono na ich miejsce katolickich, chociaż w mieście nadal dominowali protestanci. W 1722 roku kościół wraz z miastem spłonął.

Kościół pod wezwaniem Najświętszej Panny Marii w Otmęcie wzmiankowany jest w 1223roku. Przed nim istniał w XIV wieku kościół gotycki. W 1302 roku znalazłsię pod patronatem oo. Cystersów z Jemielnicy. W 1723 roku zakupiono dla potrzeb kościoła wieżę zamkową. W 1902 roku powiększono kościół przez zniesienie prezbiterium. W 1945 roku został spalony. Kościół otoczony jest murem kamiennym wzniesionym na przełomie XVI i XVII wieku.

Mury miejskie wzmiankowane już w 1384 i 1418 roku. W 1829 zburzono bramę Odrzańską, w 1838 roku bramę Górną. Wlatach 1840-1860 następuje niwelacja fosy miejskiej oraz rozbiórka bram Kozielskiej i Opolskiej. Około 1895 roku wyburzono znaczną część murów. Z obwarowań zachowały się do czasów współczesnych: wieża bramy górnej (baszta na zdjęciu powyżej), część murów na ulicy basztowej, fragment muru w północno-wschodnim narożniku miasta oraz obniżony ciąg murów w części południowo-zachodniej. Mury wzniesiono zapewne w XIV wieku, wielokrotnie były przekształcane i odnawiane, a wzniesiono je z kamienia łamanego.

Dom - Rynek nr 4 zbudowany w XVIII wieku. Spalony w 1945 roku, odbudowany w roku 1950. Późnobarokowy. Narożny,usytuowany szczytowo. Elewacja frontowa pięcioosiowa z wejściem umieszczonym we wnęce zamkniętej segmentowo. Dach siodłowy kryty eternitem.

Budynek gospodarczy należacy do zabudowań plebanii. Z końca XIX wieku. Od ulicy zachowana fasada barokowa, w znacznejmierze zrekonstruowana, piętrowa, dwuosiowa, zwieńczona szczytem z esownicowymi spływami.

Zespół pieców wapienniczych wzniesionych w XIX wieku na północ od miasta. Murowane z kamienia łamanego, cylindryczne lubkwadratowe, o ścianach zwężających się ku górze.