Położone są przy drodze z Krapkowic do Głogówka. Nazwę tej wioski prof. Henryk Borek wywodził od imienia Ścibor. Po raz pierwszy Ściborowice zostały wymienione w "Księdze uposażeń biskupów wrocławskich" z ok. 1300 r., jako "Stiborowitz". W 1412 r. wioskę tę wzmiankowano jako "Sziborowicz". W topografii Śląska z 1845 r. obok ówczesnej urzędowej nazwy tej wioski "Stiebendorf" odnotowano też nazwę "Sczyporowice". W 1845 r. Ściborowice zamieszkiwało 349 osób. Wiejskie zabudowania stanowiło 61 domów, zamek, folwark, gorzelnia, browar i gospoda. Istniała już wówczas szkoła katolicka. Ściborowice stanowiły wtedy jeden okręg z Borkiem, Jarczowicami i Wesołą. Wśród mieszkańców Ściborowic było 3 rzemieślników oraz jeden kramarz. We wsi istniała także rybarnia. Podstawowym zajęciem ludności była jednak uprawa ziemi i hodowla zwierząt, wśród których było wtedy 1200 owiec. Na terenie wioski znajdują się: przedszkole, szkoła /dla klas najmłodszych/, remiza OSP, sklep, bar. Integralnymi częściami tego sołectwa są przysiółki Jarczowice i Wesoła.